Hoeveel mensen hebben mijn site bekeken?

dinsdag 6 september 2011

De waargissing.

Hotel L' Europe. Ooit woonde ik een tijdje recht tegenover een hotel met dezelfde naam en faam, maar dan in de Nieuwe Doelenstraat in de stad waar ik ter wereld kwam, maar in Vesoul, recht tegenover la gare, is van hotel L' Europe niet meer dan een smoezelig kraakpand overgebleven.

Nog even, in het donker nog, keek ik er naar en toen ging ik er weer vandoor.

Even na Besançon kwam de dag tevoorschijn wat voor zachtrose wolken zorgde en de sterren deed verbleken. Na Louhans hingen in de dalen op beken en riviertjes, net als op waarheid, hardnekkige mistflarden op oplossing te wachten.

Het menselijke bestaan is, op zichzelf genomen, dermate absurd en chaotisch, dat het alleen gecamoufleerd, zoals de mist op de beekjes, te verdragen is.

In Tournus los ik vandaag de eerste klant en vandaar snor ik naar de tweede en laatste, enkele uren "rijdts", maar eerst sprak ik af met een collega die vrijwel gelijk mijn pad kruiste en tussen Tournus en Macon verpoosden wij ons even.

Steeds meer bekruipt mij toch het gevoel, dat, wie waagt onbedekt de volstrekte waarheid te aanschouwen, onherroepelijk ten gronde gaat.

Na de koffie reden we spoorslags weg en even later gingen we ieder ons weegs en al spoedig reed ik bij Villefrance de bergen in, richting de Forez, naar de bovenloop van de Loire, dwars door prachtige heuvels, groen, met zich met bladeren verhullende bomen, verhullend, zoals de waarheid wordt verhuld.

De één verdund, een ander verhult, weer en ander verzoet de waarheid, maar erger is het indien men de waarheid laat verdampen, of, nog erger, vervalst.

Zoals gras en struiken de waarheid van de heuvels bedekt, zo bedekt de mens doorgaans het absolute.

Even boven Saint Etienne, in een stadje met dubbele heiligheid, te Saint-Just-Saint-Rambert, de tweede en laatste klant, waarna ik reeds rechts omkeer kon maken. Over Boën, waar ik en-passant voor mijzelf wat Forezwijn insloeg, via Roanne naar Digion.

Even later kwam ik aan in Decize, een stadje waar de Aron in de Loire stroomt.

Nee, nieuwsbladen en kranten schrijven geen waarheid, integendeel, hooguit maken de onwaarheden van nieuwsbrengers dromen waar, (en dromen zijn ook verhullingen), of sussen in slaap, maar al te vaak vervalst men daar de waarheid.

Ook het signaleren van "zogenaamde" eerlijkheid is slechts camouflage van de waarheid.

"Wahrheit ist die Art von Irrtum, ohne welche eine bestimmte Art von lebendigen Wesen nicht leben könnte" schrijft Nietzsche in Jenseits von Gut und Böse. (Vrij vertaalt: waarheid is een vorm van vergissing, zonder welke een mens niet leven kan).

Of vergis ik mij nu?

Aldus schreef ome Willem.
---