Hoeveel mensen hebben mijn site bekeken?

donderdag 17 oktober 2019

Sowjetolland

Op een dag werd ik wakker.  Wakker in Sowjetolland en het was 16 oktober; in de vroege morgen reed ik met mijn fiets door een duizelende duisternis onder een heldere, niet geheel volle maan die tussen de Ram en Walvis haar weg zocht en in het oosten Mars net boven de horizon klom.

Het werd de dag waarin de arrogantie van de macht zijn weerzinwekkende gezicht zou laten zien en waar de eerste tekenen van sovjetolland zijn eerste duidelijke zichtbare contouren zou tekenen, ja, zelfs al, in die nacht, getekend werden: Nederland werd in één enkele nacht omgetoverd.


De "bestuurders" van de voorheen Nederlandse staat gaven en geven blijk van het onmiskenbare gegeven elke binding met het volk te zijn verloren; het inzetten van militairen tegen de eigen hardwerkende burgerbevolking werd daar een bewijs van.

De tijden des kwaads zijn aangebroken; overdag trekt Mars onzichtbaar zijn baan over ons land.

Al is het dan wellicht slechts een symbool, maar militairen inzetten tegen eigen bevolking is verwerpelijk en toont de minachting aan van zittende machthebbers jegens boer- en burger.

Schokken; zoals destijds in NAZI-Duitsland en in tijden van Stalin....
Daarom: Sowjetolland!

Walgelijk: in één nacht: oude, verwerpelijke, tijden keerden terug.

Ik ben woedend.

Aldus schreef ome Willem

maandag 14 oktober 2019

Groengeregend



Groengeregende weiden

De angstkoning

Alsof er een nieuw koninkrijk is aangebroken.

Plotseling, mensen verwarrende berichten; was het eerst de kooldioxide, thans paniek omtrent iets als stikstof.

Lucht: Tachtig procent stikstof, net geen 20 procent zuurstof, waar heeft men het eigenlijk over?

Natuur schijnt opeens de natuur te vervuilen.  raar.

Maar medicijnen dan?  De medische macht heeft ons allen gedwongen te slikken.

Medicijnen, wat uiteindelijk terecht komt in het oppervlaktewater, de natuur.  Moeilijk tot niet afbreekbare chemisch vervaardigde moleculen. Medicijnen verzieken de natuur.

Wie heeft het er over?  Niemand?

Nee, nagenoeg niemand!.

Iedereen?  Nee, net niet, maar wel bijna iedereen. 

Pillen en prikken, liefst drie maal daags.  Pillen en prikken, want er zou wel eens wat kunnen gebeuren.

En zo hebben ze ons in de greep, of trachten ze ons in de greep te krijgen, een wurggreep.  Maar wie is die ze?  Wie ia dat toch?

Buiten een heerlijke miezerregen, Nu, een paar dagen na Yom Kippoer, een geheimzinnige windvlaag en mooie fraaigetekende overtrekkende wolken terwijl in het achterland de weilanden zuivergroen geregend zijn.

Ondanks het vredige groen is een onzichtbare spanning voelbaar; de mensheid lijkt te kreken.  Een langzaam bovendrijvende onrust tracht zich over ons meester te maken.  Meet nog.  Het is die ze  De dieuwe ze!

Het is de koning!  De nieuwe koning van het aangebroken nieuwe koninkrijk.

Het is de koning van de angst!

Aldus schreef ome Willem


vrijdag 27 september 2019

5779-5780

De avond nadert,  de laatste sjabbath van 't jaar....

Het zal, voorlopig, ook het laatste jaar zijn met de twee zevens in het midden...  Wellicht het allerlaatste jaar!

Veel teleurstelling voordat het jaareinde gekomen is.  Verdriet, verontwaardiging, verbijstering.

Het verbitterde kwaad wat om zich heen sloeg want het weet dat de tijd kort is.

Een siddering; en toch.

Toch zo hier en daar een lichtend licht, al lijkt het absurde steeds meer tot waarheid verklaard.

Uiteraard, het normale, nee, beter, het ware wordt gedoemd en als absurd en tot onwaar verklaard, maar o wee diegenen die absurd absurd vinden en normaal en waarheid waar.

Wat beheerst de wereld, ja, nee wie?

De zevens verdwijnen, zeker uit het midden en het zal meer dan duizend jaar, dus één enkele dag duren.  Duren voordat...

De wolken pakken zich samen; regen is de voorlopige uitkomst.

De avond omt steeds dichterbij, de avond voordat de laatst sjabbath aanvangt waarna de laatste dag voor Roshj Hasjana aanbreekt en die avond, de avond van de 29e september, wordt de sjofar geblazen.

Die dag 100 keer, de tekia, een aanhoudende toon van meer dan drie seconden, de shevarim, drie keer een tel, oplopend, de teroea, en tot slot de tekia gedola.

Dan vangt een nieuw jaar aan; shana Tova.  Wat zal het brengen?

Shana Tova umatuka.

Aldus schreef ome Willem







zaterdag 17 augustus 2019

פעמוני שחמט SCHAAKKLOKKEN CHESSTIMERS OROLOGIO DI SCACCHI, IMPRESSION

een documantaire over schaakklokken  Gaat er maar even voor zitten, want klok kijken kost ruim een half uurtje.




maandag 12 augustus 2019

Het verzuim

Ja!  Het is waar!  Te lang heb ik verzuimd wat wetenswaardigs te schrijven. 

"Maar was er wel wat wetenswaardigs?" zult u zich afvragen.  Nou, niet noemenswaardig, althans wat reizen betreft.

Zo realiseer ik me dat het al ruim een jaar geleden is dat ik in Zuid-Frankrijk bij wijnboeren langs ging en inmiddels nadert ook de tijd van één jaar dat ik Italië bezocht.

En toch!  Dagelijks komen bij de beelden voor ogen van de tijd dat ik over de Europese wegen rolde terwijl ik tóen nog dacht dat er wellicht een tijd zou komen dat ook ik niet meer van de vrachtpartij zou zijn; en inmiddels is het al meer dan een jaar zover.

En dat is toch wel wennen; met heimwee terugkijkend naar de ontmoetingen tijdens de avonduren in soms merkwaardige knaagschuren; tijdens hitte, tijdens vrieskou, maar ik wist het: op een zeker moment is er een tijd dat het stopt en je de bakens moet gaan verzetten hetgeen ik ook enthousiast gedaan heb.

Zo stortte ik me op de schaaksport en speelde in juli twee toernooien waarmee ik tot twee keer toe een kleine geldprijs won en tevens was ik getuige van een overwinning van nestor Manuel Bosboom op de inmiddels Nederlandse kampioen Lucas van Foreest.

Een krte en kleine impressie volgt hieronder in beeld:


Bij schaken spelen jong tegen oud, dun tegen dik, lang jegens kort.  Hierboven Casper Schoppen tegen een Duitse Meester.  Casper zou het toernooi uiteindelijk winnen, samen met Manuel bosboom




In Dieren komen ook regelmatig goede Schakers uit India; altijd prachtige mensen die het goed doen op een foto; op de achtergrond een zeer jong talent...




Halverwege het toernooi, op maandag, versloeg Manuel zijn vriend Hing ting Lai met wie hij juist de dag ervoor samen een kroegloperstoernooi in Santpoort wist te winnen.



Hoewel: de overwinning was er niet zomaar.  Terwijl bijna iedereen al aan 't bier zat, werden de laatste zetten door beide spelers uitgevoerd......



In de buurt stond deze gezellige ijskraam om schakers van een verfrissing te voorzien.



En hier de voorlaatste wedstrijd, Manuel tegen Lucas; voor de partij een stevige hand.  enkele uren later was het pleit beslecht in het voordeel van de witspeler.


Tot zover nog enkele wetenswaardigheden. Wellicht dat ik wederom inspiratie genoeg krijg om wat regelmatiger hier terug te keren om daarmee het verzuim wat in te perken.

Aldus schreef ome Willem.


woensdag 10 juli 2019

Buiten

In wisselend weer...


Op het Leersumje Veld

iedem, het zonlicht glimt door de naalden

Spookweer op komst

donderdag 20 juni 2019

De hond



Op de Apollolaan...





Erna

Terug; wie zal ooit de doem begrijpen?


Toen wit zwart werd, werd vanzelfsprekend waarheid leugen.

Scheiding tussen object en subject.  De scheiding wordt in het voorstellende nieuwe denken volkomen doorgevoerd; alle betrekking met het hogere werd verbroken, vermoord.

Het is een zelfvernietigend denken, het bittere resultaat van nihil.

Na de weggetrokken onweer een serene stilte. 

Tijd voor de subjecten om over de krankzinnige gevolgen van de objecten na te denken.

Maar denken is al niet meer en verworden tot een oppervlakkig reflecteren tussen de subjecten onderling.

Het denken, immers, werd vernietigd.

Utopia werd Aporia!

Aldus schreef ome Willem

Tijdens

Nog geen vijf uur reizen; de diepste plek op aarde; temperatuur van plus 50, tot zelfs één keer 61 in de zon...

Waar vader en aartsvaders verbleven, alsook de afzondering in de woestijn.

Het meer van Tiberias, dat zijn naam kreeg NA de geschiedenis...

De Golan...


Ook een wolkendek heeft zijn variatie

aankomst.....

Nabij Sdom, minus 400 onder...

...ook zij drijven...

...in de zee waar je niet hoeft te zwemmen....

De zoutwoestijd

Genoemd: Lot's wife

en dan, plus 50....






straat in Dimona...

Kameel zoekt de weg?




Nou ja, zeg!





Nabij Ein-Dor, oftewel Endor, waar de waarzegger verbleef.....


..en daar vlak tegenover: de berg Tabor waar Eeuwige woorden gesproken werden....


Het meer Kinnereth...

...door anderen ook Tiberias genoemd, hier op de oost-oever, vóór 1967 nog Syrisch




..op de Golan, nabij de grens....


militair transport, een tankje van 70.000 kilo

Haifa

Terug in de Judeese woestijn




...de karavaan trekt voorbij....

een dagje zon te Nethanya


...en toen terug.....




Ervoor

Begin  mei; opschietend bermgewas, weiden vol pluizenbolletjes

Paarden aan de rand van een pluizenveld