Over de afgelopen week in beeld. De eerste beetje echte bergrit van de CX.
 |
| Eerst kalm, via Offenburg naderen we het Zwarte Woud |
 |
| geen sneeuw en alles nog aardig groen |
 |
| door leuke dorpjes |
 |
| hier en daar een rokende schoorsteen |
 |
| dan een beetje klimmen |
 |
| boven is het kaler en er liggen sneeuwresten |
 |
| Bodensee |
 |
| Oostenrijk, ook de Alpen weinig wit |
 |
| En hier is ze: Mutti, echtgenote van Der Rudy |
 |
| maar goed dat ik "binnendoor" ging. File op de snelweg |
 |
| ziehier, de nevels in het dal van de Adige |
 |
| Op de achtergrond; hoge bergen zijn niet te zien |
 |
| Net vóór Verona duwt het water van de Adige zich door een nauwe kloof |
 |
| grappig, zoiets |
 |
| De andere dag. Sompig en mistig |
 |
| Novara-Vercelli |
 |
| De Superstrada, Alessandria-Asti |
 |
| Niet erg druk |
 |
| en we passeren een knaagschuur |
 |
| Voormalig tankstation, toen BAR, en nu? ... Zoiets blijft soms jaren zo staan! |
 |
| de weg naar Mondovi |
 |
| sneeuw in de Ligurische Alpen |
 |
| XXmiglia |
 |
| in de morgen |
 |
| op weg naar 't laadadres |
 |
| Bijschrift toevoegen |
 |
| langs een woeste stroom |
 |
| Jaja, hét laadadres! |
 |
| tegenover bloeiende Mimosa |
 |
| Bijschrift toevoegen |
 |
| Terug door Dolceaqua, versiert met sinaasappelboompjes |
 |
| En in de verte de snelweg langs de kust op hoge palen/ |
 |
| Centrum van Ventimiglia, met een ouderwetse drankwinkel. |
 |
| Via Nice, alwaar de bergen roepen |
 |
| eerst door een nauwe doorgang waardoor de VAR stroomt |
 |
| uitkijken voor 't dak! |
 |
| dan verder, langzaam hoger |
 |
| prachtig wintergezicht |
 |
| hier en daar strooommodder op de weg |
 |
| langzaam wordt het witter |
 |
| Gisteren vier hier nog een 80 cm sneeuw.... |
 |
maar daar trekken we ons niets van aan...
|
 |
| met twee haakse bochten en een hoge bruk naar de overkant |
 |
| Daar zijn we dan! |
 |
| met prachtig wit uitzicht. En doodstil |
 |
| alleen op de witte wereld |
 |
| zakken naar Digne, de sneeuw wordt minder |
 |
| de vlakte bij Digne |
 |
| dan opweg naar Grenoble |
 |
| in de verte schouw ik inktzwarter wolken. Vrees het ergste |
 |
| somber verderop! |
 |
| maar 't gaat goed... |
 |
| over de col |
 |
| en niet lang daarna steeds weer dat indrukwekkende uitzicht |
 |
| En dan, Luxemburg, waar alles anders is. Nog een paar uur, en ik ben weer thuis. |
